Friday, June 11, 2010

Sapatos Koh..!


Anong klase ka ba?

Bakit hindi ako makawala sayo?

Hindi ko alam kung bakit lagi kang nandiyan?

Ano nga bang gusto mong ipakita sa isang hamak na tulad ko?



Minsan masikip, minsan maluwag!

Kelan ka kaya sasakto sa akin?

Kung minsan hindi pantay at kung minsan ay lagpas pa!

Pero ano nga ba ang gusto mong ipakita?



Ngayon alam ko na kung bakit andito ka?

Sa kadahilanang sa aki’y may kulang pa!

Kakulangan na dapat malaman

Ng isang inosenteng tulad ko!



Kaibigan ng lahat ang turing sa’yo

Dahil ikaw ay may hawak ng lahat

Lahat ng bagay na kailangan ko

Lalo na ang oras na pinahahalagahan mo!



Oras, na hindi na sasayang

Kahit minuto o Segundo man

Ay, pinahahalagahan makasama ka lamang

Upang maipakita, mundo ng kayamanan.



Minsa’y kulay mo’y kakaiba

Minsa’y sobra sa pagka-bongga

At kung minsan ay sobrang simple

Pero isa lang lagging gusto mo!



Kagustuhang maipakita ang lahat

Lahat ng bagay dito sa mundo

Na hindi basta-basta sa paningin ko

Kung di’ ka kasama sa paglakbay ko.



Marami na akong nakita

Marami na rin akong nakilala

Dahil sa sobrang tibay mo

Umaraw man o umulan ay nandiyan ka lamang



Kahit sa saya man o gulo pa man

Kumanta man o magsayawan

Ikaw ay kasama ko

O kay buti ng isang tulad mo na hindi mapapal’tan ng kahit sino man



Kahit sa katapusan ng buhay ko

Ikaw parin ang kasa-kasama ko

Marahil sa napamahal na ako sa’yo

Kaya di’ na rin kita maiwan oh! Sapatos koh!

Wednesday, February 20, 2008

What a world....?

What a world….full of hatred and bitterness in life not only for one person but for many people who can’t satisfy themselves…satisfy in their needs…wants…material things…and even in love…but why… I can’t moved on….I can’t walk with my feet, with my barely feet…I’m stuck in a small world that present to me as a big big world of mine…I kept running…but I can’t moved forward…being stuck to a person is such a big road, a very wide road that doesn’t have an ending…it just keep me running and running…that make me feel tired and dried…when is that time I can say that I have moved on rather forward…how long will I suffer….how long will I try…try to arrange my life…my life that’s full of thorns…thorns that made me cry…but it helped me a lot…but….how long will I cry for that single person, who made me cry…that make my last drop of tears turned red…hope for a better life…and hope for a better person or hope for a reconciliation…that will surely heal the wounds of a person with crying heart that will eventually turn tear drops to a clear one.